We are unable to display your institutional affiliation without JavaScript turned on.
Browse Book and Journal Content on Project MUSE
OR

Find using OpenURL

The Appearance of Reality: Peter Aureol and the Experience of Perceptual Error

From: Franciscan Studies
Volume 55, 1998
pp. 27-52 | 10.1353/frc.1998.0042

In lieu of an abstract, here is a brief excerpt of the content:

Footnotes

1. On dating Aureol's works, Katherine H. Tachau, Vision and Certitude in the Age of Ockham (Leiden: E.J. Brill, 1988): 88.

2. Peter Aureol, Scriptum Super Primum Sententiarum, prooem. s.2, ed. Eligius M. Buytaert, 2 vols (St. Bonaventure: Franciscan Institute Publications, 1953-56) [I: 198, lin. 40-44]: "Prima siquidem via experientiae, cui adhaerendum est potius quam quibuscumque logicis rationibus, cum ex experientia habeat ortum scientia, et communes acceptationes quae sunt principia artis inde sumantur, secundum Philosophum I Metaphysicae."

3. For an assessment of Thomas' "epistemological optimism," see Scott Macdonald, "Theory of Knowledge," in The Cambridge Companion to Aquinas, ed. by Norman Kretzman and Elenore Stump (Cambridge: Cambridge Univ. Press, 1993): 185-89.

4. Aureol, d.3, s.14 [II: 697, lin. 25-26]: "Tertia experientia est de fractione baculi apparentis in aqua."

5. Aureol, prooem., s.2 [I: 198, lin. 48-59]: "Prima quidem in visionibus derelictis ex forti visibili, quam ponit Augustinus XI De Trinitate Cap. 2, qui ait quod 'plerumque cum diu solem attenderimus vel quaecumque luminaria, et deinde oculos clauserimus, quasi versantur in conspectu quidam colores lucidi varie sese commutantes et minus minusque fulgentes, donec omnino desistant, quos intelligendum est reliquias esse illius formae, quae facta erat in sensu'; et concludit quod 'erat etiam cum videremus et illa erat clarior et expressior, sed multum coniuncta cum specie rei eius quae cernebatur, ut discerni omnino non posset; et ipsa erat visio.' Haec Augustinus. Ex quo patet quod visio solis aut aliorum luminarium remanet in oculo, obiecto recedente, secundum eum et experientiam omnem."

6. Aureol, prooem., s.2 [I: 199, lin. 72-74]: "Ex quo patet quod visus est in oculo somniantis se videre et auditio in auditu, et contactus in tactu, in absentia reali obiectorum."

7. Aureol, d.3, s.14 [II: 697, lin. 57-59]: "Et universaliter qui negat multa habere esse intentionale et apparens tantummodo, et omnia quae videntur putat esse extra in rerum natura, negat omnem ludificationem et incidit in errore dicentium quod omnia sunt quae apparent."

8. On the distinction between illusions and delusions, as well as on the value of such sensory experiences, see J.L. Austin, Sense and Sensibilia (Oxford: Clarendon Press, 1962): 20-32.

9. Aureol, d.3, s.14 [II: 697, lin. 26-28]: "Quarta de dualitate candelarum apparentium uno oculo elevato; sunt enim ibi duo in esse apparenti, et tamen non est nisi una candela in esse reali."

10. Aureol, d.3, s.14 [II: 697, lin. 50-53]: "Septima autem experientia est in illo qui vidit solem; postquam enim advertit obtuitum apparent quaedam rotunditates lucidae ante oculos quae paulatim evanescunt."

11. Aureol, prooem., s.2 [I: 199, lin. 83-85]: "Ultima vero est in habentibus oculos molles, in quibus cum viderint rubeum derelinquitur visio rubei, ita ut rubeum appareat eis omne quod vident."

12. Aureol, d.3, s.14 [II: 698, lin. 86-88]: "Non valet etiam si dicatur quod illae apparentiae proveniunt ex impressionibus factis in oculo vel dispositione medii, vel ex motibus spirituum vel ex quibuscumque aliis causis."

13. Aureol, d.3, s.14 [II: 697-98, lin. 62-66]: "...nam pater meus imaginatus a me est, ipsemet positus in esse intentionali; non enim est species, quia tunc imaginatio non caderet super rem, sed super species tantum, et esset potentia reflexiva et multa alia inconvenientia sequerentur..."

14. Aureol, d.3, s.14 [II: 713, lin. 49-53]: "Non potest autem dari primum, videlicet quod sit species rosae existens in intellectu. Cum enim illud obiciatur intellectui et cernatur ab eo, aut ibi sistit intellectus, et hoc poni non potest quia non intelligeretur res extra, sed tantum species." Whether or not Aureol's theories ultimately commit him to a philosophy which bears some resemblance to sense-data theories or other representational theories of perception, it is important to remember that, at the very least, Aureol did not think so. The greatest problem with most expositions of Aureol's thought is that they interpret Aureol in terms of Ockham's criticisms of it, that is, in terms of criticisms aimed at reducing it to a representational theory. For Ockham's critique, see William Ockham, I Ordinatio, d.27, q.3, in Opera Theologica IV...



You must be logged in through an institution that subscribes to this journal or book to access the full text.

Shibboleth

Shibboleth authentication is only available to registered institutions.

Project MUSE

For subscribing associations only.